“ตื่นได้แล้วน้องเตยหอม เดี๋ยวก้อไปสายอีก ทริปเปิดตัว Trekkerhut.com นะน้อง ตกรถไม่รู้ด้วย...”
พี่อบเชยส่งเสียงมาปลุกแต่เช้า แหมไม่ทราบรึยังไง ว่าหนูอยู่ในวัยกำลังกินกำลังนอน เฮ้อ! ตื่นก็ได้ฟร้า..
จร๊ายยย.. ตีห้าครึ่ง ยังไม่ได้จัดของเลย เอาไรไปมั่งอ่ะ แง๊..ทริปสองวันจัดของไม่เป็น
“โกแป๊ะตื่นๆๆ !!! เอาของยัดเป้ให้หน่อยจะไปอาบน้ำ สายแล้ว..หว๋า”
.........................
เอี๊ยดดดดดดดดดดดด................. หกโมงครึ่ง หุๆๆ มาก่อนพี่อบเชยอีก อิอิ แท็กซี่มันก้อไวกว่ารถเมลล์แหล่ะน้อ
ป๋าคมรัฐมาแย้ว พี่แหม่มกะปิมาแย้ว พี่หนุ่มจินตามากะมาริจังสาวญี่ปุ่นน่ารักซะ เตยหอมช๊อบชอบ ป้าโหน่งลุงแซมพาเจ้าโยลูกชายหน้าโหดมาด้วย ครบแล้วนี่นา ออกเดินทางเหอะเดี๋ยวต้องแวะรับพี่เสรีระหว่างทางอีก..
.........................
ถึงเขาใหญ่แล้ว นั่นไงรถลุงสุวัฒน์ ... “ลุงจ๋า..เตยหอมคิดถึง..ว่าแต่คอเป็ดอยู่หนายอ่ะลุง แฮ่ะๆ ”
“เอ้า..พร้อมแล้วออกเดินทาง..” พี่นึก เจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่กลัวบุ้งสั่งการ เฮ่อ..หนูว่าหนูก้อมะค่อยถูกกะเจ้าขนยุบยับพวกนี้นะ แต่พี่แกอาการหนักกว่าหนูเยอะ เจอปุ๊บแกวิ่งป่าราบเลย หนูแค่ขาสั่นๆยืนแข็งตายอยู่ตรงนั้นเอง หุๆๆ
.........................
“ทริปนี้ผิดมาตรฐานป๋าไปเยอะเลยเน๊าะพี่อบเชย”
“ยังไงอ่ะน้อง”
“ก็มีป้ายบอกทางตลอด ต้นไม้มีลูกศรแดงๆกันหลงด้วย ปกติต้องสร้างทางกันเองนี่นา”
“อย่าประมาทไป อาจมีเซอไพรส์”
“คุยไรกันมาหม่ำเที่ยงได้แล้ว”
“ค๊าบบบบบบบ...เหอๆๆ ป๋ามีหูทิพย์ด้วยพี่อบเชย”
.........................
วันนั้นเดินยังไม่ทันจะเมื่อย ก้อถึงหน่วยย่อยที่ 19 เขาแหลมละ
ลมเย็นๆ กางเต็นท์ผูกเปลนอนกันสบายใจ
ตกบ่ายเราก็อาบน้ำแต่งตัวไปเที่ยวห้างกัน หรูซะ นั่งห้างกันพักใหญ่เหล่าตากล้องชักเซ็ง จับหนูกะพี่อบเชยมาเป็นนางแบบซะงั้น กวางแม่ลูกคงอิจฉาเลยโดดมาขโมยซีนกันเฉยเลย ไรฟร้า
ใกล้จะหมดแสงเราก้อกลับมานั่งเม้าท์กันจนดึก อ้อลืมบอกไป เมื่อเย็นเรามีแขกด้วยนะ เป็นกลุ่มช่างภาพของพี่สมศักดิ์แห่ง A&T น่ะเอง ดึกแย้วหนูนอนก่อนล่ะ…
.........................
เช้าแล้วเหรอ ไหง๋ยังมืดอยู่อ่ะ กลิ่นลุงต้มกาแฟ หอมจัง “ลุงจ๋า ขอน้องเตยหอมแก้วนึงจิ”
แล้วเค้าไปไหนกันหมดแล้วอ่ะ.. อ้อ โน่นไงไปเก็บภาพทะเลหมอกกันน่ะเอง เอาเสบียงตามไปดีฝ่า...
“อยู่กะน้องเตยหอม นี่ไม่มีอดเลยนะ” พี่นึกแกแซวหนู ฮึ่ม...ก้อหนูกะลังโตนี่
แถมพี่แกยังหลอกให้หนูซุ่มดูตัวอะไรไม่รู้ด้วย กว่าจะเฉลยว่าเป็นงูก็มีคนร่วมโดนหลอกอีกหลายท่าน หนูไม่บอกหรอกว่าใครมั่ง ไว้ไปถามพี่นึกเองละกัน ฮึ่ม...จำไว้เลย
พอหม่ำอาหารเช้าฝีมือป๋ากะลุงสุวัฒน์แล้ว เราก็เก็บของลาพี่ๆเจ้าหน้าที่หน่วยเขาแหลม “ขอบคุณค๊าบพี่ๆน่ารักทุกคนเลย”
ระหว่างทางพี่นึกชี้ให้เราดูรอยเล็บพี่หมีบ้าง รอยเท้าลุงช้างบ้าง ซุ่มดูรังน้าเงือกสีน้ำตาลบ้าง เห็นรอยพวกนี้แล้วดีใจ เพราะมันทำให้หนูรู้ว่าท่านเหล่านั้นยังไม่หนีหายไปไหน แต่มีรอยประเภทนึงที่ไม่สบอารมณ์เลย “รอยถากไม้กฤษณา” บางต้นโดนถากจนหักโค่น เห็นแล้วสะท้อนใจ อยากได้ทำไมไม่ไปปลูกเอาเองว้า เดี๋ยวนี้หน่วยงานรัฐเขาสนับสนุนออกโครมๆไม่ดูข่าวบ้างเลยคนพวกนี้ หนูล่ะเซ็ง
กลับออกจากป่าพี่นึกก้อพาเราไปชมฐานส่งเรดาร์ ผาตรอมใจ เส้นใหญ่นะเนี่ยถึงได้เข้าไป ดอกซ่านเขาสีขาวสวยจัง ลุงแซมเด็ดให้ดู เผลอดมฟี๊ดเข้าไป
“หอมดีเน๊อะ กลิ่นเหมือนน้ำผึ้งของโปรดน้องเตยหอมเลย ..... ฮ้าดเช้ยยยย !!!” ไซนัสรับประทานตามระเบียบ แพ้เกสรดอกไม้นี่หว่าไม่น่าเลยเรา..
เราจบทริปนี้ด้วยโชคชัยสเต็ก และ ไอติมฟรีจากลุงสุวัฒน์ คนอื่นคงอิ่มล่ะ แต่หนูขอตบท้ายด้วยนมอีกขวดนึง หลับสบายจนถึงบ้านเล้ย..

น้องเตยหอม …..เล่าเรื่อง ไมสั่นจัง ยังไม่หายมันเลย งั้น  <<ติดตามภาพสวย ๆ จากลุงแซม ดีกว่าคะ >> และ ที่นี่>>>>>>>>>

สำหรับเพื่อน ๆ ที่มีเรื่องเล่าประทับใจ อยากเล่าสู่กันฟัง สามารถส่งเรื่องเข้ามาได้ที่ chaleeporn@trekkerhut.com พร้อมภาพประทับใจ

อ้อ อย่าลืม ส่งที่อยู่ พร้อมนามปากกามาด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ